درون خویش می گریم- فرشته امدادی
دنیا پر است از مردمان عاشق و هر روز
- من در درون خویش می گریم
- و می پوسم
تنهاییم را که شرف دارد به بودن ها
-آرام میگیرم بغل آن را
- و می بوسم
راحت بگویم مفت می دانند محبت را
-مفت تر از آن هم میفروشند حیف، عفت را
من باز می گریم به حال خویش چون سخت است
-انسان تو باشی و نباشد دور تو انسان
....
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم مرداد ۱۴۰۰ ساعت 0:30 توسط فرشته امدادی
|
سلام. به وبلاگ من خوش اومدین...